Bart Brentjens Challenge 2012

zondag 14 oktober 2012

Zwaar, modder, afzien, baggeren in de Limburgse klei, genieten......

 

Dit jaar nemen we met drie Marmaten - Charles, Adriaan, Leon -  deel aan de BartBrentjensChallenge. Deze zogenaamde mtb-marathon welke wordt verreden in Zuid-Limburg, is tevens het decor voor de NK-titel 2012 (afstand 105km). Wij beperken ons echter tot de 75km toertocht. Na al die regen van de voorafgaande dagen is deze afstand mooi te overzien.

Zondagmorgen om 8uur verzamelen bij Adriaan. Gelukkig droog weer. Door een wat onduidelijke communicatie wordt de auto-indeling nog snel aangepast. Na 5 minuten rijden, komt Adriaan erachter dat z'n overschoenen nog thuis staan. Met al die modder in het vooruitzicht zijn de overschoenen geen overbodige luxe, dus omkeren om ze toch maar op te halen.
Bij de tweede poging om weg te komen uit Liessel, ontdekken we dat het navigatie-systeem ietwat anders werkt dan we gewend zijn. Na wat discussie en een flinke studie besluiten we na een half uur rijden dat Eijsden ook zonder navigatie-apparatuur te vinden moet zijn..... zo moeilijk kan dat toch niet zijn, 'vroeger' lukte het ook altijd.

Aangekomen in Eijsden, breekt zowaar de zon door. De auto geparkeerd en vervolgens rustig naar het inschrijflokaal om stuurbordje en rugnummer te halen. Het is er al aardig druk. Leon wordt helemaal blij, als hij iemand ziet met dezelfde fiets.

 

 

 

 

 

 

 

 

Relaxed naar de start en aansluiten in het startvak voor de 75km. Hier zien we een aparte mountainbike met banden van 20cm breed. We zijn niet de enige die dit bijzonder vinden.... schijnt speciaal voor "sneeuwtochten" in Alaska te zijn.

De start vindt plaats door steeds groepen van +/- 100 personen om de minuut 'weg te schieten'. Na de start - om 10 voor elf  - houden we het tempo de eerste kilometers op de brede weg goed hoog zodat we de grootste meute voor zijn als we de smallere paden bereiken. Dit blijkt een onbegonnen zaak omdat we de fietsers  inhalen van de groep die voor ons is gestart.
Na het verlaten van de harde weg wordt al snel duidelijk dat de fiets niet schoon zal blijven. Ook zien we om de paar honderd meter iemand met een lekke band staan. Jarno had gemeld dat we een paar reservebanden moesten meenemen, vanwege de grote kans op een lekke band.... een goede tip.
De regen van de dagen ervoor heeft ertoe geleid dat het op een aantal paden flink glibberen was. In de afdaling dus opletten, maar ook bergop lastig. Charles laat al snel zien dat zijn benen goed zijn. Leon volgt op een paar meter en ook Adriaan rijdt alleen maar mensen voorbij. De drukte bij de klimmetjes valt mee. Het is af en toe file-rijden, maar dit kan mooi worden gebruikt om even op adem te komen om daarna weer vol gas iedereen te kunnen inhalen.
Bij de pauze komen we met z'n drieen weer bij elkaar. De verzorgingspost is voorzien van allerlei voedzame repen, snelle jelle, drank, maar vooral overheerlijke milka-repen. Er kan net zoveel worden genomen totdat het energienivo weer op peil is.

Na een aantal klimmetjes in het middenstuk geeft Leon gas. Bij pauzepost 2 komen we weer bij elkaar. De energie weer aanvullen en gaan met die banaan. Net na de post werkt het tellertje van Adriaan niet meer. Geheel ontredderd zal hij dit probleem oplossen..... hij moet weten hoeveel km er opzitten/nog af te leggen zijn. Nadat het probleem verholpen is, blijkt Adriaan de krachten tot het einde bewaard te hebben. Zeker nu er langere vlakke stukken komen en de wind wat ongunstiger komt te staan. Leon doet het vanaf dan ook maar wat rustiger aan. Op één van de laatste zware stukken heeft Charles zijn krachten weer hervonden en laat hij Adriaan tenslotte achter.
Na 4 uurtjes finishen we.... moe maar voldaan. Gelukkig hebben we geen lek gehad, wat toch wel opmerkelijk is gezien de grote hoeveelheid lekke banden die we onderweg hebben gezien. Wel zijn de fietsen een paar kilo zwaarder geworden door al de klei die erop zit. Dat wordt dus flink poetsen.

Na afloop zijn we het erover eens dat dit wordt bedoeld met mountainbiken. In Zuid-Limburg zwoegen is toch net wat anders dan de tochtjes in de buurt van het vlakke Liessel.
De tocht was goed georganiseerd: op alle drukke punten verkeersregelaars die ervoor zorgden dat de fietsers voorrang hadden op het verkeer, de gevaarlijke punten goed aangegeven, voldoende drank/repen bij de bevoorradingsposten. Ook de drukte op het parcours viel mee.

Onderweg naar huis een tussenstop bij Van der Valk restaurant voor een koffie met een groot stuk appeltaart..... aanvullen van de verbrande calorieën.

Een geslaagde dag. Volgend jaar voor herhaling vatbaar. Misschien dan met een grotere afvaardiging vanuit Liessel.

de zandhazen
Charles, Adriaan, Leon