avonturen in de Dolomieten

fietsweek Dolomieten - Sankt Ulrich

27 juni - 3 juli 2014

Er waren eens 8 Marmaten die naar de Dolomieten in Italië gingen.... Als chef d'equipe werd onze Belgische vriend Rudy weer aangetrokken, terwijl we ook weer dankbaar gebruik maakten van de kookkunsten van marmaat Peter. Na een goed trainingsweekend in de Eifel en rust in de dagen daarna was iedereen er klaar voor.
Donderdagavond de fietsen en bagage al in de auto geladen en vrijdagmorgen vroeg vertrekken. Na verkeerd te zijn gereden in Liessel, volgt een voorspoedige reis naar Italië. De heenreis wordt nog wat langer gemaakt dan noodzakelijk doordat we op de snelweg in Italië één afslag te laat hadden genomen.
Na een dag in de auto gezeten te hebben krijgen we 's-avonds al meteen een goede en lekkere maaltijd voorgeschoteld. Ook vindt de eerste "ploegbespreking" plaats: omdat de weersvoorspelling voor de rest van de week niet goed is - voorspelling was dat alleen eerste fietsdag goed zou zijn - wordt ervoor gekozen om als eerste rit meteen een zware route te pakken.

Dag 1 begint meteen klimmend met stukken van 16%: we weten nu wat ons de rest van de week te wachten staat!

Wegwerkzaamheden i.c.m. een stoplicht zorgen voor een breuk in de groep, waardoor een aantal al meteen in 'de achtervolging' moeten.
De sprint op de top van de passo Gardena is millimeter werk. Jos en Leon zijn er nog steeds niet uit wiens wiel als eerste over de streep ging.

Na een lange afdaling volgt de klim van de steile passo Erbe. Hier vindt al direct een hevige strijd plaats. Na de top bereikt te hebben volgt de afdaling. Onderaan strijken we neer op een mooi terras, waar we allen kunnen bijkomen en genieten van de italiaanse klederdracht van de bediening.
Ook de slotklim van de dag bevat zeer steile stukken: dit lijkt wel de Keutenberg maar dan 5 keer zolang.
De eerste dag is duidelijk dat Geert op de zeer steile stukken niet is te volgen.

Tijdens het fietsen is gebleken dat de ketting van Frank zijn fiets af en toe van de tandwielen 'afspringt'. 's-Avonds wordt dit euvel snel verholpen door Leon: hij heeft binnen enkele seconden op vakkundige wijze een schakeltje uit de ketting verwijderd. Dit alles met hand en spandiensten van Cor.

Omdat de tweede dag regen is voorspeld voor na de middag, wordt die dag voor een korte route gekozen: een klim naar een nabijgelegen natuurpark.
De weg terug zou een klein stukje over een wandelpad gaan. Het was maar goed dat we de route nog niet kenden, anders waren we er niet aan begonnen: in de stromende regen over een zandpad steil naar beneden (20%) en ook stukken steil omhoog. Op zich jammer van de regen omdat nu alle aandacht bij het afdalen moest worden gehouden, ipv dat genoten kon worden van de mooie stukken natuur.

Na terugkomst komt de sauna in het appartement goed van pas: eerst om zelf weer wat op temperatuur te komen, daarna als droger voor de schoenen en de handschoenen.

Op dag 3 staat de koninginne-etappe op het programma, ook wel bekend als het "Sella-rondje". Verschillende renners hebben die rit aangekruisd in hun agenda, met name de passo Pordoi. De strijd begint al meteen op de eerste klim van die dag: de passo Gardena. Na een afdaling begint in Corvara de klim van de passo de Campalongo. Deze wordt relatief rustig beklommen, vooral omdat daarna de passo Pordoi volgt: een bijzondere mooie klim die zich slingerend met een gelijkmatig stijgingspercentage naar de top kronkelt. Een ieder pakt de klim op zijn eigen manier aan: onderaan meteen een hoog tempo onderhouden, rustig aan beginnen en later versnellen of in een groepje naar boven en het 'gevecht' aangaan. Het lukt Leon om als eerste boven te komen.

Op deze klim laat vooral Frans zien dat hij deze week bijzonder goed in vorm is.

Op de top wacht voor iedereen de beloning: een mooi uitzicht, maar vooral een lekker stuk taart. Daarna volgt nog de afdaling waarna de laatste klim volgt: passo Sella. Hier vindt nog een verhitte strijd plaats tussen Jos en Mario. Jos had de klim al eerder beklommen, wellicht dat dit de doorslag heeft gegeven.

Wat aan het einde van de dag vooral duidelijk is geworden, is dat Mario en Martien hebben leren afdalen: ze deden niet meer onder voor de rest. Cor dan buiten beschouwing gelaten: hij heeft het dalen tot een kunst verheven en gaat geregeld de strijd aan met motoren en auto's. Dit overigens wel op een 'veilige manier'; bij een nat wegdek gaat ook hij voorzichtig naar beneden.

Dag 4 staat in het teken van de Giau. Over deze klim gingen al een aantal weken de verhalen rond: 10km klimmen met een gem.stijgingspercentage van 10% . De uitdaging was om deze te beklimmen in een tijd van +/- 1 uur. Op de top zou blijken dat alle Marmaten in de loop van de week nog niet zijn verzwakt. Allen hebben een bijzonder goede tijd neergezet. Cor en Martien verbeteren hun PR met minuten, terwijl degenen die de klim voor de eerste keer omhoog gaan een PR neerzetten dat hoogstwaarschijnlijk niet meer verbeterd gaat worden. Iets minder leuk was dat het op de top koud was, mede door de harde wind en de druppels die begonnen te vallen. Dus snel afdalen en beginnen aan de Falzarego/Valparolo. Op deze klim blijkt dat Mario en Frank iedere klim steeds sterker worden.

Dag 5 regent het onophoudelijk. Er wordt dan ook besloten om een dagje naar Bolzano te gaan. De stad bekijken en even goeie dag zeggen bij Otzi, de iceman: een 5000jaar oude man die in 1991 in het ijs is gevonden.

Op de terugreis naar Nederland is het druk op de snelwegen in Duitsland en wordt veel hinder ondervonden bij de wegwerkzaamheden. Terug in Liessel verzamelen bij Mario en nog napraten onder het genot van een heerlijke appelcake/chocoladecake: één van de redenen om ieder jaar weer deel te nemen aan de fietsweek.

Het was weer een geweldige, gezellige week met tochten waarover nog veel zal worden gesproken. De verzorging was voortreffelijk geregeld door Peter, maar hier had niemand aan getwijfeld. Ook ploegleider Rudy heeft weer goed werk geleverd.
Tevens hebben we allemaal mogen genieten van het pianospel van Martien: dank hiervoor! Een aanrader voor het jubileum-weekend.

de klimgeiten van de MarmaTrimmers juli 2014