Scherpenheuvel-Hapert 2016

zondag 6 november: genieten van de routes in de buurt

Na de atb-tocht van vorige week, wordt er vandaag een 'eigen tocht' gefietst over de atb-routes in de buurt van Liessel. Een mooie verkenning voor Leon van deze routes : welke stukken zijn hier de laatste 3 jaar toegevoegd/gewijzigd.
Waarschijnlijk door het goede weer is de opkomst zeer hoog: 18 marmaten. Ook bij de b-ploeg is de opkomst goed.

We beginnen uiteraard met de 'route van Harrie'. Deze route verlaten we ter hoogte van Vlierden. Hier maken we de oversteek naar Oostappen. Bij het naderen van deze route, schuiven een aantal renners op, wat doet vermoeden dat de snelheid omhoog zal gaan. Dit is inderdaad het geval. Hier is het ieder voor zich en zit iedereen elkaar goed op de hielen. Arie maakt op een gegeven moment een 'schuivertje'. De snelheid ligt zo hoog dat dit meteen wordt bestraft met een achterstand die niet meer goed te maken is op de renners vooraan.

Nadat iedereen verzameld is bij het punt waar we de route zijn begonnen, gaan we op weg naar de route in Vlierden. Joost is op een gegeven moment van plan de snelheid wat op te gaan voeren. Echter bij het voorbij rijden, blijft hij achter een stronk steken. Dit levert een koprol op. Hij staat snel op, zet z'n stuur recht en zet de achtervolging in. Na een behoorlijke inhaalrace zit hij toch weer vooraan bij Adriaan.

Adriaan wilt Leon ook de route in Helmond laten zien, dus van Vlierden op naar Helmond. Eenmaal op deze route, wordt ook hier weer goed doorgereden over alle slingerpaadjes. Leon heeft niet door waar ze op de route zijn begonnen en ziet Adriaan en Joost hier ook niet staan. Bij dit punt rijdt hij dan ook gewoon door. Dit terwijl hier verzameld wordt. Hij heeft dit echter snel door zodat hij er op tijd terug is.

Via de route van de Bikkels terug naar Liessel. Hier beginnen we aan het laatste deel van de 'route van Harrie'. Na al het geslinger op de (nieuwe) route bij de waterschap, wordt de 'finale' ingeluid. De snelheid gaat dan ook weer omhoog.
Adriaan en Joost gaan er vandoor. Op korte afstand volgen Jos met Leon in z'n wiel. Kort hierachter weer een aantal andere Marmaten. Op een gegeven moment blijft Leon achter een stronk haken en maakt (ook) hij een koprol. Vermoedelijk is hij op het stuur terecht gekomen, want hij heeft wat last van z'n ribben. Na een minuutje te zijn blijven liggen is hij weer wat bijgekomen en staat hij op. De laatste kilometers worden dan ook rustig afgelegd. Bij de Hoekseweg komt uiteindelijk iedereen bij elkaar.

Zondagmiddag blijkt dat de hand van Leon gekneusd is (is dik geworden) en dat linkerarm en been een behoorlijke klap hebben gehad. Gelukkig is het lichaam 'heel' gebleven, zodat dit niet het einde is van de tochten deze winter. Hopelijk is alles na een weekje weer wat hersteld, alhoewel de val ook maandag toch nog wel zal worden gevoeld.

Ondanks de val was het weer een leuke fietstocht op de zondagmorgen. Met weer een aantal lessen voor Leon : moet nog beter leren sturen zodat er niet wordt gevallen en vooral beter uitkijken voor stronken (wel of niet verborgen onder de bladeren).

Als de opkomst de andere zondagen ook zo is als vandaag, wordt het een leuk winterseizoen en zal iedereen met een goede conditie aan 2017 kunnen beginnen.

 


zondag 30 oktober 2016: Scherpenheuvel - Hapert : een mooie strijd.

Zondag 30 oktober 2016 staat de atb-klassieker Scherpenheuvel - Hapert op het programma voor de mountainbikers. Deze atb-tocht over 100km zit tussen een wedstrijd en toertocht in. Er zijn 1800 startbewijzen. Officieel is het een toertocht, maar het heeft meer weg van een wedstrijd: verplichte inschrijving vooraf, gezamenlijke start, tijdwaarneming, uitslagen, verkeersregelaars bij alle wegen.

De snelle atb-rijders van de Marmatrimmers - Jarno, Joost, Adriaan, Frankwin - hebben dit jaar besloten om aan deze atb-klassieker mee te doen. Ook Harrie wil de uitdaging van 100km op de atb aangaan. Het volbrengen van 100km op de atb is een hele prestatie en toont aan dat de conditie goed is.

Omdat Jarno nog een paar startbewijzen ter beschikking heeft van renners die de betreffende dag niet konden fietsen, konden late beslissers van de Marmatrimmers ook nog meedoen. Leon, die na 4 jaar deze winter weer eens wat tochten op de atb wilt rijden, meldde zich voor een startbewijs: meteen maar goed beginnen, dan weet je waar je staat. Zal vermoeiend worden, maar dat is pas een zorg voor het geval dit zover is. De overige startbewijzen worden uiteindelijk gebruikt door fietsvrienden van Frankwin.

Zondagmorgen al om 6.15 uur bij Jarno verzamelt. Marmaat Wim en Rien - de vader van Jarno - zullen deze dag als chauffeurs en verzorgers optreden. Goed op tijd komen we in Scherpenheuvel (in de buurt van Hasselt) aan. Rustig klaarmaken en daarna op naar het startvak bij de basilliek. Hier worden alle renners gezegend door de pastoor; een vast ritueel bij de tocht.
Na het startschot om 8.30uur zitten Jarno, Joost, Adriaan, Frankwin en ook Leon goed vooraan in het peloton. De snelheid ligt meteen hoog: op de eerste stukken over de harde weg staat de teller continue tussen 35 en 40km/u. Omdat voor Leon de snelheid toch (nog) te hoog is, besluit hij na 10 km het iets rustiger aan te doen. Het is immers nog 90km.

Leon rijdt verder op eigen tempo, maar zorgt er wel voor dat de snelheid er in blijft zitten. Na 35km, bij de verzorgingsplaats, ziet hij de andere weer. Na een bijzonder snelle stop gaat Leon meteen verder. Een aantal kilometer verder komen de anderen alweer voorbij gestormd. Leon gaat weer dezelfde tactiek toepassen: eigen strak tempo blijven rijden.
Even verder ziet hij Jarno, Joost en Adriaan langs de kant staan. Jarno had een lekke band. Adriaan besluit achter Leon aan te gaan. Bij de verzorgingsplaats op 60km komen Leon, Adriaan en Frankwin weer bij elkaar. Hier staan ook de verzorgers. Leon heeft weer een snelle stop.

Bij kilometer 70 wordt hij weer voorbij gestoven door Frankwin en Adriaan. Even daarna komen ook Jarno en Joost voorbij gevlogen. Op dat moment gaat bij Leon het kaarsje langzaam uit. Achteraf blijkt dat vanaf dit punt Jarno en Joost definitief afstand nemen.
Omdat Frankwin en Adriaan ook vermoeid raken, komen Adriaan, Frankwin en Leon uiteindelijk toch weer bij elkaar. Leon moet na 90km Adriaan en Frankwin laten gaan. Jarno en Joost zijn uiteraard niet meer te bekennen. Achteraf horen we dat Jarno rond de 90 km wat afstand heeft weten te nemen van Joost.

Bij de finish in Hapert zorgt Wim goed voor de renners: fietsen aanpakken, weg wijzen naar plaats waar we 'verzamelen'. Dit alles zodat wij kunnen genieten van een bord spaghetti die aan alle deelnemers werd uitgereikt. Dat gaat er wel in na zo'n tocht.

We denken het rustig aan te kunnen doen met bijkomen en omkleden, maar zien echter sneller dan verwacht, Harrie met de 2 fietsmaten van Frankwin binnenkomen. Zij hebben ook goed doorgereden waardoor ze bij de beste 70% van de finishers zitten.

Moe maar voldaan wordt door iedereen teruggekeken op een mooie tocht waarin een leuke strijd is geleverd. Ook een dank aan de chauffeurs/verzorgers.
De tocht is zeker voor herhaling vatbaar : goede organisatie, alle wegen goed bemand door verkeersregelaars, goede verzorging onderweg en na de finish, gezellig.

uiteindelijke uitslag van de Marmaten aan de tocht (100km)

 

Jarno 3:48:01
Joost 3:48:17
Frankwin 3:58:25
Adriaan 3:58:26
Leon 4:01:28
Harrie 5:00:44